De oefening komt uit het Taoïsme en is daar eigenlijk de basis (meditatie) houding, die je het liefst de hele dag door hebt. In het Chinees wordt deze staat van aandacht ook wel Yi genoemd. Ik heb hem losjes gebaseerd op de instructie zoals Reinoud Eleveld die geeft onder de naam I-kracht (en die meestal een stuk uitgebreider is).
De instructie voor de Yi wordt in het bloemrijke Chinees ook wel gegeven als: De Koningstijger daalt af uit de bergen, door de vallei van de mensen, naar de rivier en drinkt.
Een belangrijk aspect in het Taoïsme is het je veilig voelen, ook als de uiterlijke situatie onveilig is - of misschien beter: complex. Dit stamt uit de krijgskunst. Sleutel hierbij is het hebben van 'zachte ogen'. In andere woorden: ook als de situatie stress-vol is, ervaar je zelf geen stress. Dat maakt je uiterst effectief. In eerste instantie op het slagveld, maar zeker ook in ons gewone leven. In het verhaal is dit de eerste stap.
De Neidan kung - de innerlijke alchemie van het Taoïsme - ziet de wereld als een doorlopende beweging van 'potentie' naar 'manifestatie' en terug. In dit proces worden drie vormen van energie(dichtheid) onderscheiden, namelijk de Shen (te vertalen als de spirituele kracht), de Chi (de verbindingskracht of bewustzijn) en de Jing (de levensenergie). Deze drie vormen worden ook wel schatten genoemd en hebben hun oorsprong in respectievelijk je hoofdholte, je borstholte en je buikholte (de dantiens). In de oefening maak je contact met alle drie - en kiest bij elk ook weer voor veilig voelen.
Tot slot is in de Neidan kung de (natuurlijke) route van energie langs je perineum en wervelkolom belangrijk. In de gemanifesteerde wereld zou je kunnen zeggen dat een gezonde tonus van de bekkenbodemspier belangrijk is. Door het zeggen van de 't' span je deze spier even aan en laat hem dan weer los.