Pfff... daar vraag je wat... voor je het weet ben ik een uur verder...

Dat wat de interne alchemie voor mij uniek maakt, is dat het seksuele energie omzet in voorgeboortelijke energie (via monocultivatie). Deze voorgeboortelijke energie vult op zijn beurt je levensenergie (Jing in het Chinees) aan. Dit is in principe een natuurlijk proces - het Taoïsme kijkt bij alles naar de natuur - maar de mens (en zeker de Westerse mens) saboteert dit proces om een of andere reden. Wij worden gebrekkig oud. De Neidankunger streeft naar een lang en vitaal leven.

De Tolteken schijnen als enige andere spirituele traditie met vergelijkbare technieken te werken (onder de naan 'de geheimen van de gevederde slang'). Andere tradities, zoals Tantra werken eerder met bestaande levensenergie - waardoor je dus meer aan het opmaken bent dan aan het aanvullen.

Als je kijkt naar de oorsprong van de verschillende mysteriescholen dan is dit goed verklaarbaar. Scholen uit de Yoga- en Vedanta-traditie komen uit India, waar door het vele (regen)water overvloedig leven was. Leven had er dus weinig waarde. Er ontstonden als gevolg daarvan Verlichtings-methoden om het leven zo snel mogelijk te ontvluchten naar het licht - iets waar wij vanuit onze Joods-Christelijke achtergrond ook op gericht zijn. Aan de andere kant van de Himalaya viel er bijna geen water en was elk leven extreem waardevol. In deze omstandigheden ontstond de Neidan kung, die zich daarom richtte op wat ze 'onsterfelijkheid' noemen - lang, gezond en betekenisvol leven.

Uiteindelijke gevolg van dat lange leven en trainen is wel iets wat 'Realisatie' genoemd wordt en wat min of meer vergelijkbaar is met verlichting - of wellicht beter: de meer complete versie ervan is. Niet als doel, maar als onvermijdelijk gevolg. Je omarmt de donkere, voedende kracht en van daaruit volgt als vanzelf óók de lichte inspirerende kracht.

Hierbij is interessant om op te merken dat het taoïsme een ingebakken besef lijkt te hebben van de wereld als energie - met een opdeling in Jing, Chi en Shen (zie ook de vraag hieronder). Dit geeft een inherente verbinding - of misschien beter verweving - van alles binnen en buiten 'onszelf', die wij als Westerse mens niet schijnen te kunnen bevatten. We lijken onszelf diep van binnen te blijven zien als afgescheiden - ook al hebben we eenheids-/verlichtingservaringen.

Alles wat er verder tot de Neidan kung gerekend wordt, is naar mijn mening (alleen) nodig om de gevolgen van het toenemen van je levensenergie te begeleiden. Denk daarbij aan chikung, ijzeren hemd; helende klanken; de parel en de gevorderde varianten als de compassie-parel en de kan&li-parel; werken met de Chi (bewustzijn) en Shen (stilte/spirit); en nog veel meer...

Dat klopt! De oefening die in het boekje Draken staat, is eigenlijk de basis (meditatie) houding van het Taoïsme - de Yi. In dit geval is het een korte vorm die ik heb gebaseerd op de 'I-kracht' instructie van Reinoud Eleveld. In het ideale geval ga je deze houding de hele dag (en nacht) gebruiken. Dus met de ogen dicht als je mediteert, maar ook met de ogen open gedurende de rest van de dag.

In het bloemrijke Chinees wordt de oefening/houding wel omschreven als: De Koningstijger daalt af uit de bergen, door de vallei van de mensen, naar de rivier en drinkt.

Een belangrijk aspect in het Taoïsme is het je veilig voelen, ook als de uiterlijke situatie onveilig is - of misschien beter: complex is. Dit stamt uit de krijgskunst, waar alle chikung en ijzeren hemd oefeningen hun oorsprong hebben. Sleutel hierbij is het hebben van 'zachte ogen'. In andere woorden: ook als de situatie stress-vol is, ervaar je zelf geen stress. Dat maakt je uiterst effectief. In eerste instantie op het slagveld, maar zeker ook in het gewone leven. In het verhaal is dit de eerste stap.

De Neidan kung ziet de wereld als een doorlopende beweging van 'potentie' naar 'manifestatie' en terug. In dit proces worden drie vormen van energie(dichtheid) onderscheiden, namelijk de Shen (te vertalen als de spirituele kracht), de Chi (de verbindingskracht of bewustzijn) en de Jing (de levensenergie). Deze drie vormen worden ook wel schatten genoemd en hebben hun oorsprong in respectievelijk je hoofdholte, je borstholte en je buikholte (de dantiens). In de oefening maak je contact met alle drie, waarbij je steeds kiest voor veiligheid.

Tot slot is in de Neidan kung de (natuurlijke) route van energie langs je perineum en wervelkolom belangrijk. In de gemanifesteerde wereld zou je kunnen zeggen dat een gezonde tonus van de bekkenbodemspier belangrijk is. Door het zeggen van de 't' span je deze spier even aan en laat hem dan weer los.

We proberen de Chinese uitspraak van woorden om te zetten in westerse klanken. Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk. Door de jaren heen zijn er verschillende systemen ontwikkeld. Tegenwoordig wordt het pinyin systeem gebruikt, maar oudere spellingen zoals Wade-Giles zijn ook bekend. Ik neig nog meer naar de oude spellingen (chi ipv qi), maar dat hangt er ook vanaf hoe ik woorden leer kennen. Zo gebruik ik in navolging van een leraar de term yuan chi (voorgeboortelijke energie), terwijl het eigenlijk òf yuan qi, òf wang chi zou moeten zijn.

Alternatief zou zijn om vooral Nederlandse namen te gebruiken. Maar daar kleven ook weer nadelen aan. Vaak hebben Chinese woorden namelijk meerdere betekenissen. Zo kan je chi prima vertalen als (algemene) (levens)energie. Maar meer specifiek in de reeks Jing - Chi - Shen betreft het de energie van de middelste dantien (in goed Nederlands elixerveld), waar je het beter kan duiden als verbindingskracht, bewustzijn of bezieling.

Dan heb je ook nog dat we meerdere Chinese woorden in het Nederlands dezelfde vertaling geven. Zo heb je in de pakua - het acht krachten veld - de kracht li (vuur). Dat is wat anders dan het element vuur in de 5 elementen, dat verbonden is met het orgaan hart. De vijf elementen samen vormen, even kort door de bocht, de middelste dantien (chi), die in de borstholte zit en ook wel aangeduid wordt met het keizerlijke vuur, of hartvuur. Dan heb je ook nog een 'hart-bloem' (in goed Nederlands hartchakra), die ook midden in de borst zit - en net als het hele chakrasysteem ook onderdeel is van de chi.

Kan je het nog volgen...? Volgens mij heerst er veel meer verwarring dan men beseft - ook onder westerse leraren en vertalers. Zelf pretendeer ik trouwens niet hier beter in te zijn - en modder lekker (lui) maar wat aan. ;)